En we doen eens een workshopke...

1 keer zijn we mee op weekend geweest, jaren geleden, toen ik net samen was met mijn lief... Ondertussen zijn er al talloze weekendjes geweest oefenweekends, weekendjes Brugge, homieweekends, oefenweekends voor het oefenweekend van Brugge,... You name it, ze hebben er wel nen uitleg voor die mannen. Wij als vrouwen worden al jaren uitgesloten van samen op weekend te gaan. 

Ik besloot dit jaar dat het genoeg was geweest...dus sprak ik de vrouwen aan en plande een klein mini-weekendje om te tonen dat ook vrouwen de ballen hebben om iets te plannen waar mannen absoluut NIET welkom zijn. En wat kan je beter doen op vrouwen-sleepover dan naaien? 

Ik naai nog niet lang en ook nog helemaal niet goed maar aangezien de rest nog nooit een naaimachine van dichtbij hebben gezien was ik hier nu eventjes de PRO and i liked it! Ik liet hen eerst een proeflapje maken om het gevoel onder de knie te krijgen of zeg ik hier beter in de vingers? 

Ik koos op voorhand voor een plan... En dat plan zou het zakje worden dat ik ooit ook maakte. Het zakje van By Miekk, ondertussen Sew Natural blog, een simpel maar bruikbaar zakje zodat ze, als het allemaal zou lukken toch een bruikbaar item mee naar huis zouden kunnen nemen. 

Ik ben er echt van verschoten hoe "goed" ik alles kon uitleggen. Ik voelde me een echte lerares, heel grappig aangezien ik ondertussen studeer om leerkracht te worden, het zit me in het bloed denk ik. 

We hebben er twee halve dagen over gedaan om de zakjes af te krijgen maar het is ze gelukt en ik ben daar kei trots op. Het zijn vier heel toffe zakjes geworden die niet alleen mooi zijn maar ook bruikbaar! Ik heb wel heel veel spijt dat ik er zelf niet ook eentje heb gemaakt, maar aangezien we maar over 1 naaimachien (uit de koude oorlog) beschikten was het misschien zo al moeilijk genoeg. 

Heel grappig trouwens om te naaien met ingenieurs, dat zijn zo'n pietje perciezen. Alles moest perfect geknipt zijn en laat dat nu net een van mijn giga-zwaktes te zijn. :) 

Een echte aanrader de Sew natural naailesjes, uiteraard voor beginnende naaisters onder ons en ik reken mezelf daar toch nog steeds onder.

Geef toe, het zijn er schoontjes niewaar? En dat uiteraard allemaal dankzij de juf ;)

                           

Ik wou jullie deze niet bespraken, ik werk in een speelgoedwinkel maar af en toe bestellen we deze niet zo kinderlijke kaartjes omdat ze zoveel succes hebben. Ik ben echt strijk gegaan met deze kaart, weet niet waarom maar ik vind ze zooo goed... Misschien omdat ik twijfel om nog eens naar de kapper te gaan? Of misschien ligt het aan mijn raar gevoel voor humor...(de kaart is van de kartoenfabriek, check hun website zeker voor nog meer topperkes)

Een fijn weekend!!!

Ps. Boekingen voor juf Sanne, altijd welkom. :) 

Van hoogtes en laagtes

Dat heb je dan, begin je enthousiast met bloggen, stopt het al na 1 post. Ik zou nu kunnen beginnen dat het er niet de moment voor was. Dat het te druk was. Dat er teveel positieve, maar ook heel wat negatieve dingen zijn gebeurd. Dingen die het zeer moeilijk maakten om wat neer te pennen.
Dat het hoofd er niet naar stond of soms wel maar dat de laptop dan niet was opgeladen of het lief meekeek of of of of of...

Dat we sinds augustus zijn verhuisd is zo een van die positieve dingen. Naar een huis, met een dak (dat wel lekt) en ondertussen met nieuwe ramen (waarvan ze er eentje verkeerd hebben gemaakt, dus zitten we nog altijd met een half afgebroken, oud retro raampje), een geschilderd huis (in blauw en geel, lekker hip), met een poes (een erfenis van de vorige eigenaar die nooit binnen wil, maar wel altijd zielig aan de deur zit),...
Maar de verhuis is ook heel negatief geweest voor de naaidrang. Zo spijtig maar ik zie gewoon geen mogelijkheden meer om te naaien. Er moet nog zoveel in huis worden gedaan dat dat naaimachien tot mijn eigen scha en schande al weken ergens in een verdom hoekje staat.

Pakt dat ik een nieuwe start neem....1 2 3 start!

Bloglovin

Bij deze: ik ben ook te volgen via Bloglovin!

Spread the word...

Burda 7828

Dat we er nu voor gaan... Voor echt dan... Dat bloggen, wat vaker dan 1 keer per half jaar... Echt beloofd...

Ondertussen rollen de maaksels hier vollenbak van onder het naaimachien. Kei trots ben ik daar dan op!
Herkennen jullie dat ook? Iets maken en dat dan meteen aandoen en liefst ook nog meteen mee buiten komen?
Ik maakte vorige week de welbekende burda 7828. Op de crappy afwerking van de oksels na super gelukt! Wel te lui om de tweelingnaald te testen, er moest immers nog op café worden gegaan.
Mijn welgemeende dank gaat uit naar Mina Dotter, gewoon mega kei super duidelijk uitgelegd. Ik had er anders nogal schoon gestaan dien avond op café met maar een halve jurk! Bij gebrek aan lief in de buurt of spiegel die wat groter is, een foto in de badkamer op een stoel. Wat een vrouw al niet moet doen om te stoefen.

Stofje van Fragile! 

Met een ander stofje van Fragile maakte ik ook nog een leuk rokje. Recht op recht, nu ja zo goed als. Ik tekende het over van een ander rokje van Fragile en omdat ik maar niet kon beslissen welke kleur garen ik zou gebruiken kocht ik onzichtbaar garen. Niet echt onzichtbaar natuurlijk, maar best wel handig voor stofjes met veel verschillende tinten in.
Ik vind het persoonlijk een heel fijn rokje om te dragen, alleen heb ik het aan de onderkant miss iets te small gemaakt, fietsen is niet zo heel handig. Owja, ook weer getrokken in onze badkamer. Nu we een huis hebben gekocht miss toch even investeren in een grote spiegel voor in de hal of slaapkamer.

De foto is miss niet zo heel duidelijk maar het stofje bestaat uit beige, rood en blauw. De print loopt niet echt door, daar heb ik niet echt rekening mee gehouden, maar het stoort mij ook absoluut niet. 

Het eerste...

Een echte rookie als het op naaien aankomt, dat ben ik. Maar wel zoooo trots op mijn maaksels. En net daarom heb ik besloten om ze te bloggen, al was het maar om mijn facebookvrienden niet meer constant lastig te vallen met mijn naaisels.
Ik ben echt nog maar van start gegaan in januari met mijnen Pfaff, nog gemaakt in den tijd dat de muur er nog stond en mijn machientje dus uit West-Duitseland. Dat naait nog gelijk dat het pas gekocht is, maar het was ooit van mijn suikertante. Ondertussen ben ik volledig verslaafd  aan het naaien. T is alleen wel zo spijtig dat ik nog geen kinderkes heb, want nu heb ik al heel wat slabbekes liggen, maar nog geen pagadders om ze aan te doen. En nee, ze zien er net niet goed genoeg uit om cadeau te doen. :)

Ik werk momenteel in een speelgoedwinkel in Lier (misschien dan toch nog goed dat ik nog geen kinderen heb :) ).  
Wonen doe ik in de stad Mortsel (jaja, dat is die stad waar ge vaak in de file staat, maar er bestaat nog iets anders dan een auto natuurlijk! --> een bus en ne velo :)).

Op deze blog hoop ik af en toe wat leuke maaksels te posten, tips en misschien op termijn ook patronen of werkbeschrijvingen, maar dat laatste zal echt wel iets voor over een paar maanden, jaren of eeuwen zijn. 


Eh voila, hier al enkele maaksels 
(ah en ik heb geen mega hip fototoestel, t is dus van met den iphone, niet echt bijster goeie kwaliteit)

Mijn machien! 

Slabbeke van de droomfabriek en de slab met mouwen van deze madam

GerecyKleerd van een oude t-shirt, weet alleen nog niet of er een baby in kan, spannend! 

Schrik hebben van tricot? Nergens voor nodig lijkt me... Geen kat die de onvolmaaktheden opmerkt! oef :)

Moet er nog een zakske zijn? Met dank aan de naailessen van Miekk

Ringskes, oorbellekes, badges,...dingskes